WYTYCZNE DOTYCZĄCE WIZYT STUDYJNYCH W MIEJSCACH HISTORYCZNYCH ORAZ W MIEJSCACH PAMIĘCI ZWIĄZANYCH Z HOLOKAUSTEM

  1. Wizyty w miejscach historycznych i miejscach pamięci dostarczają uczniom szczególnych możliwości i doświadczeń odmiennych niż te w sali lekcyjnej. Taka wizyta może również, w oczach ucznia, podnieść rangę tematyki, z która zapoznał się, w czasie, gdy został zwolniony ze szkoły i innych przedmiotów w celu odbycia tej wizyty.
  2. Miejsca historyczne mają niezwykłą atmosferę, która może wzbudzić szczególną chęć poznania oraz która wywołuje silne emocje. Pedagog powinien być świadomy, że naraża swoich uczniów na silne emocje, które musi uwzględnić podczas przygotowań do wizyty.
  3. Miejsca historyczne pozwalają na dogłębne poznanie ich historii.
  4. Trudno jest muzeom odtworzyć emocje, które rodzą się podczas wizyt w autentycznych miejscach historycznych i miejscach pamięci, jednak uczniowie mniej przytłoczeni siłą swoich odczuć będą w stanie dostrzec szerszy kontekst historyczny.
  5. Możliwość uczenia się przy wykorzystaniu oryginalnych eksponatów może stymulować zainteresowanie, motywować i wpływać na proces uczenia się oraz stwarza możliwość bezpośredniego i namacalnego kontaktu z przeszłością, czego nie można odtworzyć w czasie typowej lekcji.
  6. Pedagog jest odpowiedzialny za swoich uczniów i powinien upewnić się, że wizyta w miejscu historycznym lub muzeum jest właściwa dla danej grupy wiekowej uczniów. Jest sprawą zasadniczą, aby nauczyciel skonsultował się w tej sprawie z pracownikami miejsca historycznego, miejsca pamięci lub muzeum.
  7. Wizyta w miejscu historycznym, miejscu pamięci lub muzeum nie powinna być traktowana, jako jedyny wystarczający element procesu nauczania o Holokauście. Pedagog musi jasno określić cele wizyty w miejscu historycznym lub miejscu pamięci albo muzeum oraz określić w jaki sposób może ona uzupełnić, rozszerzyć i rozwinąć zakres działań realizowanych w klasie
  8. Jest sprawą zasadniczą, aby wizyta została starannie zaplanowana i aby pedagog zwrócił się do pracowników miejsca historycznego o radę, w ramach przygotowań do wizyty. Najlepiej byłoby, gdyby nauczyciele odbyli wizytę wstępną do miejsc historycznych i/ lub uczestniczyli w seminariach szkoleniowych dla nauczycieli na temat wizyt studyjnych  młodzieży w danym miejscu historycznym lub muzeum.
  9. Pedagog musi zastanowić się, w którym momencie uwzględnić w swoim planie pracy związanej z uczeniem o Holokauście wizytę studyjną w miejscu historycznym lub miejscu pamięci i w jaki sposób zintegrować ją z pracą w klasie. Wizyta studyjna w miejscu historycznym lub miejscu pamięci wymaga przygotowania, realizacji planu pobytu w danym miejscu i działań podsumowujących. W działaniach tych powinno kłaść się nacisk na uczenie historii Holokaustu, ale mogą one zostać przez interdyscyplinarne ujęcie tematyki.
  10. Na pracownikach miejsca historycznego oraz miejsca pamięci spoczywa odpowiedzialność za przekazanie pedagogom wskazówek, informacji i materiałów edukacyjnych do przygotowania lekcji podsumowujących, a pedagog powinien przeznaczyć odpowiednią ilość czasu na realizację takich lekcji.
  11. Na etapie przygotowawczym należy wyjaśnić, że miejsce historyczne lub miejsce pamięci posiada własną historię i że wizyta obejmuje nie tylko zdobycie wiedzy o przeszłości, ale również, zdobycie wiedzy na temat sposobów zachowywania pamięci i upamiętniania minionych wydarzeń.
  12. W trakcie wizyty w miejscu historycznym lub miejscu pamięci należy skupić się na jego historii . Uczniowie powinni aktywnie wykorzystać wizytę, do przeanalizowania  tematów i kwestii omawianych podczas lekcji poprzedzających wizytę. Wizyta nie powinna być postrzegana wyłącznie jako możliwość udzielenia odpowiedzi na pytania historyczne, ale jako bodziec do stawiania nowych pytań z zakresu historii, etyki i moralności.
  13. Większość uczniów nie jest przyzwyczajona do zdobywania wiedzy w muzeach, miejscach historycznych lub miejscach pamięci, a wielu nie posiada umiejętności potrzebnych do uczenia się w takim środowisku. Dlatego, podczas wizyt muzea, miejsca historyczne czy miejsca pamięci powinny ułatwić młodzieży proces uczenia się pomagając w interpretacji wystaw. Należy wziąć pod uwagę wiek ucznia, odmienne potrzeby edukacyjne i stopnie posiadanej wiedzy. Można do tego wykorzystać: kursy wprowadzające i/lub sesje podsumowujące, zwiedzanie z przewodnikiem, zestawy lekcyjne, przewodniki audio, itp.
  14. Pedagog powinien zachęcić do dyskusji i refleksji nad pobytem w miejscu, traktując to jako integralną część wizyty, a w miejscu historycznym, miejscu pamięci lub muzeum powinny istnieć przestrzeń i czas, które to umożliwią.
  15. W toku lekcji podsumowujących powinny zostać uwzględnione pytania uczniów wynikające z wizyty studyjnej i należy pomóc młodzieży w umieszczeniu zdobytych podczas wizyty wiadomości w szerszym kontekście.